Τετάρτη 19 Οκτωβρίου 2011

Εχω δανεισει παντου, εχω δανεισει σε συγγενεισ και φιλουσ, κι εχω μεινει ταπι, βρισκω στο δρομο μαυρο δερματινο πορτοφολι γεματο λεφτα-πολλα λεφτα-και σκεφτηκα επιτελουσ η ***τανα η τυχη μου χαμογελασε το ανοιγω και τι να δω, ανηκε σε μια με δισυλλαβο ονομα, ας πουμε Λιτσα ή Πιτσα και τι να κανα με μιση καρδια το επεστρεψα στην κα Παπαδοπουλου παρολο που δεν τισ λειπανε τα φραγκα κι αυτη ειναι μεσεσ ακρεσ οι ιστορια τησ ζωησ μου

4 σχόλια:

  1. ασέ έχω πάθει το ίδιο και χειρότερο...βρηκα φουσκωτό βαρύ πορτοφόλι μέσα στο λεοφωρείο και η χαζή πήγα και το έδωσα στoν οδηγο.....ναι στον οδηγό... ουτε καν δεν το ανοιξα να παω να ψαξω εγω το προσωπο...δηλαδη ποσο ηλιθια..ναι ναι το εδωσα σε αυτον και ειμαι σιγουρη οτι μολις σχολασε θα πηγε και θα κερασε ολους τους οδηγους του οασθ μπυριτσες και πιτογυρα.. χμ ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. αφου αυτο ηθελες να κανεις γιατι σε παιρνει απο κατω;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. το ζητημα δεν εγκειται τοσο στη νομιμοτητα ή οχι της πραξης, οσο στο ματαιο χαρακτηρα της ανθρωπινης ζωης.
    τουτεστιν, μια φορα γκαντεμω, για παντα γκαντεμω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή