Παρασκευή 30 Σεπτεμβρίου 2011

κάθε φορά που λες αντίο

είναι σαν να με στέλνεις στην ευχή του θεού




αλλα και οι δύο ξέρουμε πως είμαστε άθεοι.

tattoos of ships and tattoos of tears



Πάλι δεν φρόντισα να μάθω που είναι τα παιχνίδια
Και τι γαμημένη εποχή που διάλεξα να ξεκινήσω να μαθαίνω.



λιγότερο εγωισμό εσεις
και περισσότερο εγώ.



ceci n'est pas un titre

θα έπρεπε να γαμάω και να δέρνω.
[κυριολεκτικά]

Τετάρτη 28 Σεπτεμβρίου 2011

Χρειάζεται

λίγη παραπάνω ενστικτώδης αντίδραση
κι αν όλοι κάνουμε λάθος
αν ταχθήκαμε από την λάθος πλευρά των γεγονότων
αν η αλήθεια είναι πολύ πιο απλή από οτι φανταζόμαστε τώρα
και εγω και εσύ

να οξυνθούν κι άλλο οι αισθήσεις μου
ανυπομονώ να προσλάβω τα πάντα μέσα απο αυτές
-να φτάσουν σε πλήρη λειτουργία-
και μετα ελευθερη, ελευθερη, ελευθερη

Δευτέρα 26 Σεπτεμβρίου 2011

Happy pills

  • Even models get the blues (and when they do, they strike a pose)






  • Απεργια στα ΜΜΜ, περιμένεις το 732 με αγωνια και η ωρα περνα :(
    Ερχεται, και ο οδηγός εκτός από εξαιρετικά ευειδής, ακούει 16HP- όχι απλά ένα κομμάτι, όλο το Sackcloth 'n' Ashes :)


η θεραπεια για τα παντα.
η σοκολατα είναι πια κάπως ντεμοντέ....

Κυριακή 25 Σεπτεμβρίου 2011

In who the fuck we (en)trust?

Το ξερω οτι επαναλαμβανομαι συνεχως σε αυτο εδω το blog, αλλα τι να κανω?
Ολα ειναι κυκλος (ή μαλλον σπειρες).

Πως εμπιστευεσαι τους κολλητους σου?Τους συντροφους σου?
Πως καμια φορα εμπιστευεσαι εναν αγνωστο που μοιραστηκατε ενα ταξι?
Και γιατι αδυνατεις να εμπιστευθεις ανθρωπους που σ'αγαπανε?





Γιατι γαμωτο να ειναι τοσο δυσκολο να εμπιστευθεις καποιον ξανα?


Παρασκευή 23 Σεπτεμβρίου 2011

μια απο αυτες τις μερες

που ευχομαι να ημουν καποια αλλη

σαν κι αυτες που αρεσουν

σε αυτους που μου αρεσουν

σαν κι αυτες που μοιαζουμε ιδιες

αλλα οχι

ειμαι αυτη που ειμαι

και μου αρεσουν οι αλλοι.

Πέμπτη 22 Σεπτεμβρίου 2011


Celebrate your top ten in the charts of pain



I understand the fascination

The dream that comes alive at night

But if you don't change your situation

Then you'll die, you'll die
Don't die, don't die
Please don't die.





Κυριακή 18 Σεπτεμβρίου 2011

the queen of september leaves.

Επιτέλους,

είδα τα φώτα της πόλης την ώρα που σβήνουν
και ένα κίτρινο φύλλο την ώρα που έπεφτε από το δέντρο

χμ..

είμαι σίγουρη ότι έχω πολλές ανεκπλήρωτες ευχές ακόμη.

όπως για παράδειγμα,
ίσως,


την αποδοχή

ή την κοινωνική επανάσταση
ή ίσως την κατάργηση των φύλων
ή μάλλον όλα μαζί.

Παρασκευή 16 Σεπτεμβρίου 2011

Πέμπτη 15 Σεπτεμβρίου 2011

δεν ξεχναμε-δεν συγχωρουμε, ετσι δε λεμε συντροφοι?
αλλα για ποσο?

but I would never lie to you
and of that I'm sure


Τρίτη 13 Σεπτεμβρίου 2011

Being wrong

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
for all the right reasons

Δευτέρα 12 Σεπτεμβρίου 2011

???

...εγωδεναπλαδενηθελαναουφδενξερωδηλαδητικαιπωςαμακαιεφοσοναπλανα...

* εεε...χμ...αυτο ειναι το χερι σου?

Παρασκευή 9 Σεπτεμβρίου 2011

Φαντασματα

Ειναι ακριβως σαν εκεινη την στιγμη που λες
ολα τελειωσαν, τα παραταω, δεν εχει αλλο
που δεν περπατας
αλλα κατηφοριζεις τρεκλιζοντας
και παρακαλας να ερθει καποιος
να σου δωσει απλα μια κλωτσια
τιποτα αλλο,
μονο μια κλωτσια για να συνεχισεις
να κατηφοριζεις πιο γρηγορα απο πριν
μερικες φορες ειναι καλυτερα να μην αντιστεκεσαι στη βαρυτητα
και τοτε ερχονται στο προσκηνιο τα φαντασματα
ειτε με τα ποδια ειτε ιππευοντας
χαμογελανε
και κατι σε καλει να κανεις το ιδιο
εστω και για μια δυο ωριτσες
να κοιτα σε εκανα να γελασεις
κοιτα, το εκανα ξανα!

κι υστερα εξαφανιζονται
ετσι ακριβως οπως ηρθαν
και ποτε μεχρι τωρα
ο ηχος που βγαζουν
οι ροδες σε επαφη με το
πεζοδρομιο

δεν ητανε τοσο
γοητευτικος

Τετάρτη 7 Σεπτεμβρίου 2011

Ε ναι λοιπόν!

Βλέπεις
ανασαίνεις
βολτάρεις ξανά στα παλιά σου στέκια
χωρίς ενοχές
χαμογελάς
αγκαλιάζεις
τους παλιους φιλους
σε αγγίζουν
στις συναυλιες
ουρλιαζεις με ολη σου τη δυναμη
ανθρωπε μου τι ξεφτιλα
να σου χαλανε το ονειρο
και συ να τους αφηνεις
μπαίνεις στις γεματες αιθουσες
το καίς στις συνελευσεις



ναι , ειναι ωραιο να εισαι ο εαυτος σου ξανα.

Τρίτη 6 Σεπτεμβρίου 2011

I would love to be

happy
in love
with someone


a pillar of strength in my community



I would love to have people see what I see,
Makes you go where you can't go,
Makes you want what you can't have,
Desire

ps. everytime I think of you I want a cigarette

Δευτέρα 5 Σεπτεμβρίου 2011

Είμαι το κλειδί του σπιτιού σου

που σε κρατάει κλειδωμένο μέσα
βλέπω μέσα σου, στο κεφάλι σου
Είμαι ο καλύτερος φίλος που θα μπορούσες να έχεις ποτέ
δεν είμαι όμορφη
είμαι μοναδική
κατι σαν μαχητικό συλλαλητήριο
αντί για μαζικό
Σκαρφαλώνω στους τοίχους
είναι πάντα καλύτερα με σβηστά τα φώτα
μέσα στη νύχτα
είμαι η παγωμένη ανάσα στον σβέρκο σου
είμαι ένα μαύρο μαντήλι στο πρόσωπό σου
κι όταν σκάβεις για να ξεφύγεις
είμαι το χώμα στα νύχια σου
Μη φοβάσαι
θα είμαι πάντα δίπλα σου
μέχρι την μέρα που θα πεθάνεις
ποτέ δεν μπορείς να ξεφύγεις
απο ένα τέρας που σ'αγαπάει
Είμαι ο καλύτερος φίλος που θα μπορούσες να έχεις ποτέ


Πέμπτη 1 Σεπτεμβρίου 2011

I'm too tired to drive anywhere anyway right now.



would you care if I stay?

θελω απλα να καθισω στο πισω καθισμα και να με οδηγησουν σε ομορφα μερη που θα περνανε με σταθερη ταχυτητα απο το αριστερο τζαμι, και η λευκη διακεκομμενη γραμμη θα επαναλαμβανεται σε σημειο που να φαινεται οτι αναβοσβηνει ή μαλλον ακομη καλυτερα οτι επαναλαμβανεται σαν χτυπος καρδιας σε μιλιμετρε χαρτι καρδιογραφου-οσο πιο πολυ πατας γκαζι τοσο αυξανονται και οι χτυποι-και να μας πιανει η νυχτα στις εθνικες οδους, να ακουμε επαρχιακο ραδιοφωνο αυτη η νυχτα μενει που θα μαστε μαζι χαχαχα τι αστειο σιγα να μην ειναι αυτη η τελευταια νυχτα, τι βλακειες....αποκοιμιεμαι πανω στη ζωνη μου που μου θυμιζει αιωρα, και ονειρευομαι τις ροδες οτι γινομαι ενα με την τριβη, γατζωνομαι στην ασφαλτο και την ξαναφηνω σε μια ατερμονη κινηση χωρις ιδιαιτερο νοημα, μεχρι που αρχιζω να ζεσταινομαι και ανοιγω το παραθυρο, μυριζομαι την υγρασια και την βουη και το ξανακλεινω.Εχει νυχτωσει για τα καλα, ολα μοιαζουν τοσο γοητευτικα κατω απο τις κιτρινες λαμπες των εθνικων οδων, ακομη και η ιδια η ασχημια, ακομη και το μποτιλιαρισμα ειναι ενα μαγικο ποταμι με ενα κοκκινο και ενα ασπρο ρευμα σε αργη κινηση.