Σκηνοθετικά γυμνάσματα βολ.1

Κυριακή πρωί μεσημέρι.
Τον παίρνω δύο φορές τηλέφωνο μέχρι να το σηκώσει.
-Έλα ρε βλαμμένο, ακόμη να ξυπνήσεις?Και κοιμήθηκες και νωρίτερα απο μένα!
- Ρε αντε μου στο διάολο πρωινιάτικα...
-Σήκω, οπως είσαι, πάμε βόλτα, έρχομαι να σε πάρω
-.....

Μπαίνει στο αυτοκίνητο με έναν καφέ στο χέρι και με ένα σπασμένο βλέμμα στο μάτι-καταραμένο αλκοόλ.Βγαίνουμε εθνική.
Ο ήλιος ειναι στη μεριά του συνοδηγού και πέφτει στα μάτια του, κανοντάς τον να βλαστημάει.Του ρίχνω κλεφτές ματιές, όση ώρα προσπαθεί να βολευτεί. Τα παρατάει, και σκύβει μπροστά, να βάλει το cd που έχουμε γράψει ειδικά για αυτοκινητοβόλτες με τον εύλογο τίτλο Keep the car running. Σιγοτραγουδάω και χαμογελάω κοιτάζοντας ευθεία μπροστά.

-Εσυ πάλι γιατί χαίρεσαι?
-Γιατι σ'αγαπάω, γαμώ το χριστό σου.

Αυτή η σύντομη διαπίστωση τον έκανε να ηρεμίσει.