Τετάρτη 4 Δεκεμβρίου 2013

κανενας ερωτας δεν κραταει για παντα
και παλι μου ρχεσαι απο το πουθενα
χωρις να  μιλας
-ανετίλα κι ετσι-
αυτη τη φορα ειμαι εγω που σε κοιταω
με το βλεμμα που χαζευουν οι ανθρωποι
χριστουγεννιατικες βιτρινες
με μια μικρη καλυμμενη ζηλια
και με την διαπιστωση οτι δεν παιζει να αγορασω τιποτα απο σενα.



αλλα το κοιταγμα ειναι τζαμπα
και γω μπορω να χαζευω ελευθερα
εσενα και τα χερια σου να στριβουν τσιγαρα
-γιατι κανενας ερωτας δεν κραταει για παντα
και οταν χαμογελας ειναι σαν να ανοιγει μια παρενθεση.


1 σχόλιο:

  1. ομορφο γραψιμο. ωραια δοσμενο. ομως το θεμα ειναι οι καταστασεις να μην φτανουν σε αυτο το σημειο. καλημερες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή