Σάββατο 16 Αυγούστου 2014

λασποδουλειά λασποθηλειά , με ανοιχτό το στόμα

-καλημερα σας. σας εχουμε καλεσει εκ μερους του ομιλου γουιντ για μια προσφ.... 
-του μήλου; ποιου μηλου;

του μηλου που δαγκωνω αυτη τη στιγμη σε μια παραλια της κρητης.
η αμμος εδω ειναι ροζ και το νερο γαλαζιο.
γαλαζιο ειναι και το μπλοκ της δουλειας.
δεν ειμαι η πρωτη που δουλευει με τηλεφωνα ουτε η τελευταια.

-καριολα πουτανα μην με ξαναπαρεις τηλεφωνο...
-συγνωμη κυριε με ξερετε και μου μιλατε ετσι;
-δεν σε ξερω γι αυτο στα λεω
-και δεν με ξερεις λοιπον και με βριζεις. ωραιος. 

δεν ειμαι η μονη που εχει ακουσει βρισιδι στην ζωη της.
αλλα διαβολε, οταν την πεφτεις ετσι σε εργαζομενη την ωρα της δουλειας
εισαι ενα παπαρι και μισο.ή αφεντικο.ή και τα δυο μαζι.

- καλυτερα παρτε με απο αρχες σεπτεμβρη, γιατι τωρα ειμαι διακοπες.

και μεις ρε συφοριασμενοι, να μην κανουμε διακοπες;
τι φταιμε δηλαδη να ακουμε απο το πρησμενο μας αριστερο αυτι
το κυμα να σκαει πανω στις τζαμποπαντοφλες σας;

με φανταζομαι σε κανα μηνα να τα παραταω.
δεν ειμαι δα και ο απολυτος υπαλληλος.
ουτε καν ο απολυτος προλεταριος.
εγω μικρη ηθελα να γινω αρχαιολογος.και ποιητρια.και γραφιας.και σκηνοθετης.

οπωσδηποτε όχι πωλητρια σε τηλεφωνικο κεντρο.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου