Πατησιων, ωρα 7:55 μμ Μεταναστης καθαριζει τζαμια στο φαναρι, φορωντας καπελακι γσεε και μετα σου λεει, οι μεγαλοσυνδικαλιστες δεν καπελωνουν το προλεταριατο...
Πλατεια καρυτση, μια κυριακη πρωι Μεταναστης πουλαει τραπεζομαντηλα σε κιουρια "παρει παρει παρει" "ασε με χριστιανε μου(?), δεν παρει"
Εξαρχεια, καποιο βραδυ μεταναστης πουλαει τριανταφυλλα(και συμβουλες) σε αγορι για το κοριτσι "Παρε, μετα απο ενα τριανταφυλλο γαμας καλυτερα"
Φρη πρες "Τοξοτης: χρειάζεσαι ανθρώπους δίπλα σου για να σε εμπνεύσουν. Χρειάζεσαι επικοινωνία και ανταλλαγή ιδεών και απόψεων." Χαιρω πολυ.Το ξερω και χωρις μεντιουμ αυτο.
Σχισμ Ο,τι λεει ο τιτλος.και το κομματι.και τα παντα ολα.παρανοια.
Μπηκα λοιπον στο μετρο.Κομμάτια. Ψαχνω σαν ζακι τα ακουστικα και το κινητο Ουφ...
Και ξαφνικα, ακουω ενα γνωριμο ριφακι στα αυτακια μου Και υστερα το μονοτονο:
Harder Faster Forever after
ναι ενταξει οκ προφανως το τραγουδι ειναι γραμμενο για μια ατελειωτη νυχτα σεξ
εμενα ομως, μεσα στα χαλια μου, μου εκατσε σαν βαλσαμο σε ανοιχτες πληγες. Μου θυμισε το εφηβικο δωματιο -πεντακαθαρο και φωτεινο- ή μηπως μου θυμισε την οπτικη γωνια της εφηβειας? (την οποια αναρωτιεμαι ακομη αν την εχω περασει ή οχι) Οπως και να'χει Αυτο σκεφτηκα θα ειναι το μελλον μου θα προσπαθω περισσοτερο και γρηγοροτερα κι αν μου βγει σε καλο θα ειναι για παντα.
Βγηκα απο το μετρο Ενας γερος που κατεβαινε τα σκαλια σχεδον με ακουσε οταν σκεφτηκα (ή ειπα?)
Αντε γαμησου Brian παλι εσκαψες πιο βαθεια απ'οσο επρεπε.
Δεν αφηνουμε να μας φαει η λεπτομερεια, οσο κι αν ειμαστε σκλαβοι της Ξερουμε να σηκωνουμε τα ματια την καταλληλη στιγμη, οταν πρεπει να αντικρυσουμε τη μια και μοναδικη οδο σωτηριας.
Εχω ζησει το 1/5 περιπου της προσδοκωμενης ζωης και εχω χρησιμοποιησει τουλαχιστον 1.951 φορες, φρασεις που σημαινουν χονδρικα "θα πεθανω", και οσο κι αν δεν το θελω επαναλαμβανω μια επιθυμια θανατου.Θα πρεπει καποια στιγμη να σταματησει.Οσο κι αν νομιζω οτι γερναω, δε θελω να πεθανω.
"Για κατσε αγαπη μου μισο λεπτο- τα μαλλια σου ειναι τοσο ομορφα. Δε νιωθεις τη ζεστη της ειλικρινιας μου? Κάνεις τις ζωες των ανθρωπων να μοιαζουν λιγότερο ιδωτικες. Μην σπαταλας το χρονο σου"
Τα'χουμε πει αυτα Η γκρινια ειναι μαγνητης συμφορων.Η γκρινια ειναι το καταφυγιο των αδυναμων.
Τερμα λοιπον οι μεγαλοι στοχοι, τερμα και τα ονειρα, τερμα και οι συμπτωσεις. Επιστροφη στα βασικα (θανατος στ'αφεντικα) Οι υψηλοι στοχοι δεν ειναι για κοντες σαν κι εμενα, σαν κι εμενα που πιστευω οτι μπορω να τα φτασω αλλα δε φτουραει το μποϊ μου, οποτε γινομαι ξινη. Πισω στο κιουπι μου λοιπον.Κι εχω πολλα πραγματα να κανω εκει, και θα ξεκινησω να τα κανω-ακομη και οσα δεν χρειαζονται-ειναι η λεγομενη εργασιοθεραπεια.Θεραπευει τα παντα, απο καταθλιψη μεχρι ποδαγρα.
Μπορω (και θελω) να δωσω, να κανω και να γινω τα παντα Απλα δεν το ξερετε ακομη.
"Αν με λεγανε Στελλα, θα ειχε τελειωσει εδω. Και προς θεου(?),μη μ'αφησεις να πεθανω μ'αυτο το βλεμμα στα ματια"
υγ.ξεκιναω μια βδομαδα νηστειας, μεχρι να συνειδητοποιησω καποια πραγματα.ναι, μεσα απο το κιουπι.
"Βρέθηκαν διάσπαρτοι στόχοι σε πολύ υψηλές τιμές, ενώ οι τιμές των εκκρίσεων αυτοεκτίμησης είναι εξαιρετικά χαμηλές.Δεν μπορεί να υπάρξει αλληλουχία ενώσεων.Συνιστάται παρακολούθηση."
β) διακόπτοντας ακομη και τον παραμικρο συναισθηματικο δεσμό που το ενωνει με το ασυνειδητο
Το ζητουμενο ειναι να φτασουμε σ'αυτο που λεει και ο maynard "I need to watch things die...from a good safe distance"
Στην ολικη αναισθησια θα λεγαμε... Να παρατηρουμε λοιπον κομματια να πεφτουνε και να νιωθουμε απεριοριστη ικανοποιηση, να εκφυλιζεται το συμπαν και να γουσταρουμε.
καπως ετσι δηλαδη, με τη λογικη ποναει κεφαλι-κοψει κεφαλι. για να κοβονται οι μαλακιες σιγα σιγα....
Δεν ειναι κι ευκολο, ξερεις. Να σκεφτεσαι ανα πασα στιγμη τι πρεπει να κανεις και τι οχι.
Ο εαυτος μου ειναι ενα νευρικο καθικι (ή κατα καιρους γρια καθυστερημενη, ή εγωπαθες γουρουνι, αναλογα...) και ποτε δεν κανει τιποτα για μενα, οπως δεν κανω και γω τιποτα γι'αυτον.Και γι'αυτο τον τιμωρω καθε φορα χωρις οικτο, και καλα να παθει στην τελικη, αφου με εχει πρηξει τοσα χρονια που ειμαστε μαζι με τις φοβιες και τις μαλακιες του.
Δεν πρεπει να περνουμε καποια πραγματα ως δεδομενα, οπως την υγεια ή τις διαπροσωπικες σχεσεις που ειναι μεταβλητες και συνηθως τεινουν προς το πλην απειρο [ -∞] για τα δικα μου μαθηματικα δηλαδη,προς το χειροτερο.
Ισως και να ηρθε πια αυτη η ρημαδιασμενη η στιγμη που πρεπει να απομακρυνω απο κοντα μου πραγματα, καταστασεις και ανθρωπους που μου κανουν κακο αθελα τους -οσο κι αν δε θελω να τα χασω- και θα το κανω για μενα και οχι για τον εαυτο μου. (γιατι στο κατω κατω δεν ειμαι καλα. δεν ειμαι καθολου καλα)
ιατρος: εχετε νευρα? dani: ουουουου απο τοτε που γεννηθηκα ιατρος: επιθετικα? dani: πως ειπατε? ιατρος: λεω εχετε νευρα επιθετικα?να θελετε να σκοτωσετε καποιον?
(τον μαλακα που μου εβαλε χερι στο λεωφορειο, τους φοιτηταντερς, δυο βλακες σεξιστες που κοροιδευουνε ομοφυλοφιλους, τους δημοσιογραφους, τους καθηγητες που με κοψανε με 4, τους μαλακες φιλολογους απο το λυκειο, το κωλοπαιδο που με κοροιδευε στο δημοτικο.....)
κοιμησου αργα γιατι εχεις αγχος και τιποτα καλο να ονειρευτεις ξυπνα νωρις να πας στον γιατρο να παρεις εξετασεις να αφησεις εξετασεις μετα για φωτογραφιες μετα πηγαινε στη σχολη δωσε το παρον σαν καλος φοιτητης πες δυο βλακειες γινε κοινωνικος παρε καφε στο χερι μπες στο λεωφορειο πηγαινε σπιτι λιωσε στο ιντερνετ και μετα κοιμησου αργα γιατι εχεις αγχος και τιποτα καλο να ονειρευτεις.
Η ζωη μου ολη ειναι ενα ποδηλατο ποιος ειπε οτι η ελευθερια ειναι ξεκουραστη Λιγο που δεν συμπαθω τον Elvis Λιγο που λατρευω τα ποδηλατα Αυτη η φωτογραφια βγαζει αναμεικτα συναισθηματα Σαν τους χυμους αναμεικτους Που δεν ξερεις αν πινεις Μηλο Πορτοκάλι ή Μπανανα Σιχαινομαι τις μπανανες Οπως και τα ρεβυθια Αλλα μιλουσα για την ελευθερια Ειναι αδυνατον να συμβει Χωρις κοπο και χωρις πονο Πονανε οι ανθρωποι Πονανε χωρις λογο Ποτε δε θα ειμαστε πραγματικα ελευθεροι Γιατι μας κραταει δεσμιους ο ιδιος μας ο εαυτος Συνηθισμενο θα μου πεις Αλλα πολυ αληθινο Αν ημασταν φτιαγμενοι απο κυκλωματα Θα ξεχνουσαμε τα λαθη Του παρελθοντος Αλλα αν ημασταν φτιαγμενοι απο κυκλωματα και λαμαρινες Πως θα καναμε ποδηλατο?
Στις 11 και μιση ειχα φτασει στο σταθμο.Στις 12 κινησαμε για λαϊκο-ρεμπετικο μαγαζι, 12και μιση ειχαμε κατσει ειχαμε πει ολα τα νεα μας και ειχαμε αρχισει να πινουμε το κρασακι μας.Καμια ωρα μετα ηρθε το ρακακι (και μας πηρε και μας σηκωσε).Χαζογελαγα μεχρι τις 4 παρα, απ'οσο θυμαμαι, ξενοικιασε το σπιτι σου κι ελα στη γειτονια σου, τουτοι μπατσοι που'ρθαν τωρα, γιατι καλε γειτονισσα αφου σου τηλεφωνησα και φυσικα το κλασικο τεσσερις πηγε-μου ειπαν παλι φυγε-φυγε απο το μαγαζι.Για λιγα λεπτα ειχα παθει κριση αγαπης αγαπαω την Φ. αγαπαω την Τ. αγαπαω και τον αντωνη τον σερβιτορο(?) και καπου εκει αρχισα να το χανω και να βυθιζομαι στην αυτολυπηση, θυμαμαι μονο να κλαιω μια στην αγκαλια της Τ. και μια στον ωμο της Φ.Περασμενες 5 με σηκωσανε, μπηκαμε σε ενα ταξι και φυγαμε.
Το πρωι ξυπνησα κομματια αναμεσα στην Φ. και την Τ. ειχα ενα κεφαλι γεματο με οπλισμενο σκυροδεμα και ενιωθα το στομαχι μου σαν πλυντηριο στο προγραμμα ξεβγαλμα.
τα χαϊλαϊτς της βραδιας: - εριξα το ποτηρι που κραταγα και επινα γιατι με πηρε ο υπνος.ξυπνησα επειδη εβρεξα τα ποδια μου. -καθε φορα που πηγαινα στην τουαλετα φωναζα γεια σου λεκανη -η Τ. με φιλησε και δεν το θυμαμαι γαμωτο.
Συμπερασματα: -Σαπια η κυριακη, το ποτο με μιζεριαζει, και δεν προκειται να ξαναπιω ποτε ξανα.ποτε ομως.
(μετα απο καμια ωρα πλησιαζει την καθηγητρια που μολις βγηκε απτο γραφειο της να θερισει φοιτητες)
dani: μπλα μπλα μπλα (=ειμαι και γω εδω) καθηγητρια: το ονομα σας παρακαλω dani: ξερετε ειμαι εδω απο τις 11... καθηγητρια: και τωρα μου το λετε?δεν βλεπετε τι κανουν οι αλλοι συναδελφοι σας? dani: >_< καθηγητρια: τελος παντων, θα γραψω το ονομα σας,αλλα θα εξεταστειτε σε πεντε ωρες απο τωρα (σ.σ. στις 5 το απογευμα) dani: ο.Ο
