Πέμπτη 1 Σεπτεμβρίου 2011

I'm too tired to drive anywhere anyway right now.



would you care if I stay?

θελω απλα να καθισω στο πισω καθισμα και να με οδηγησουν σε ομορφα μερη που θα περνανε με σταθερη ταχυτητα απο το αριστερο τζαμι, και η λευκη διακεκομμενη γραμμη θα επαναλαμβανεται σε σημειο που να φαινεται οτι αναβοσβηνει ή μαλλον ακομη καλυτερα οτι επαναλαμβανεται σαν χτυπος καρδιας σε μιλιμετρε χαρτι καρδιογραφου-οσο πιο πολυ πατας γκαζι τοσο αυξανονται και οι χτυποι-και να μας πιανει η νυχτα στις εθνικες οδους, να ακουμε επαρχιακο ραδιοφωνο αυτη η νυχτα μενει που θα μαστε μαζι χαχαχα τι αστειο σιγα να μην ειναι αυτη η τελευταια νυχτα, τι βλακειες....αποκοιμιεμαι πανω στη ζωνη μου που μου θυμιζει αιωρα, και ονειρευομαι τις ροδες οτι γινομαι ενα με την τριβη, γατζωνομαι στην ασφαλτο και την ξαναφηνω σε μια ατερμονη κινηση χωρις ιδιαιτερο νοημα, μεχρι που αρχιζω να ζεσταινομαι και ανοιγω το παραθυρο, μυριζομαι την υγρασια και την βουη και το ξανακλεινω.Εχει νυχτωσει για τα καλα, ολα μοιαζουν τοσο γοητευτικα κατω απο τις κιτρινες λαμπες των εθνικων οδων, ακομη και η ιδια η ασχημια, ακομη και το μποτιλιαρισμα ειναι ενα μαγικο ποταμι με ενα κοκκινο και ενα ασπρο ρευμα σε αργη κινηση.

3 σχόλια: