τιποτα δεν μου κανει εντυπωση πια
ο κοσμος αλλαζει
οι παρεες χανονται
κι εγω μεγαλωσα
δεν με πειραζει πια
δεν μου κανει εντυπωση ποσο καθικια μπορει να ειναι καποιοι
συναψα ειρηνη με τον εαυτο μου που λενε και στις ταινιες
ξερω οτι εκανα το σωστο για μενα και για ολους. απλως καπου στη διαδρομη επαθα παρανοια
τωρα δεν μπορω να εμπιστευτω κανεναν ουτε μικρο - ουτε μεγαλο ουτε παλιο - ουτε καινουργιο
μονο μια φραση μενει μηπως εισαι πολυ δεμενη συναισθηματικα? ε οχι ρε δεν ειμαι- και θα στο αποδειξω, αυριο κι ολας, το παρελθον ειναι δικο μου και το κανω οτι γουσταρω --του βαζω φωτια και το καιω αμα θελω-- το ιδιο και το μελλον μου, το σχεδιαζω οπως γουσταρω, και κραταω μαζι μου οποιον και οποια αποδειξει οτι το αξιζει -οσο για τους υπολοιπους ψυχρο και αμειλικτο ατσαλι.
Θυμασαι τοτε που ημασταν μικροι
αλλα νομιζαμε οτι ημασταν μεγαλοι επειδη καναμε μεγαλιστικα πραγματα; Θυμαμαι. Θυμασαι τοτε που σε επαιρνα τηλεφωνο και δεν αξιωθηκες ουτε μια φορα να με δεις;
Θυμαμαι.
Θυμασαι τοτε που μεγαλωσαμε τελικα, και δεν ειχαμε ορεξη για παιχνιδια; Θυμαμαι.
Επειδη λοιπον εχω πολυ καλο μνημονικο την επομενη φορα, δεν θα υπαρξει επομενη φορα την επομενη φορα να εισαι εδω και να μην εισαι τοσο καθικι.
μεγαλωνω σημαινει να βαριεσαι να κανεις δυο φορες το ιδιο πραγμα
μεγαλωνω σημαινει να μην θες (με τιποτα ομως) να μπεις δυο φορες στο ιδιο τριπακι
να βαριεσαι να εξηγεις και να δικαιολογεις
να γινεσαι παραξενος
μεγαλωνω σημαινει να βαριεσαι να κυνηγας
μεγαλωνω σημαινει οτι τελικα θα πεθανεις μονος και πεινασμενος
το τηλεφωνο σου δεν απανταει-ακολουθησα ενα ανεπαισθητο ιχνος στη νυχτα ολοι κλεισμενοι στα σπιτα τους - παραμονες - αλλα και να το σηκωσεις τι να σου πω παλι καμια μαλακια και θα το κλεισουμε - κλασικη εγω - γιατι κανεις δεν μενει-να ξερεις θα τρωω κι αλλες τετοιες φρικες και τριγυρναω σαν την αδικη καταρα και νομιζω πως καποιος μ'ακολουθει - παντα το νομιζω - ειναι που δεν βρισκω ησυχια πουθενα μεσα σ'αυτην την πολη - ειναι που φοβαμαι την κανονικοτητα μην γινω σαν τους αλλους ειναι που φοβαμαι ενα σωρο πραγματα - χιονιζει στα ψεματα - και θα ηταν ψεματα αν ελεγα πως δεν μ'αρεσει μ'αρεσει πολυ - εγινα ξαφνικα πολυ αφηρημενη - στα κιτρινα φωτα του δρομου ειδα μια σκια κι ακουω βιαστικα βηματα - γυρισα πισω και ειδα εναν τυπο στα σκοτεινα - που στα φωτεινα πηρε τη φιγουρα ενος βιαστικου χαρτογιακα - θα βιαζεται να παει στο τραπεζι με τη γαλοπουλα - ειχα και γω καπου να παω - σταματησα να ειμαι αφηρημενη - ξαναπιασα το τηλεφωνο αυτη τη φορα δεν θα σου πω μαλακιες - θα σου πω μονο να κανουμε ρεβεγιον στη βιλα.
εχτες το βραδυ ειδα την γλυκια συμμορια
σημερα το πρωι ξυπνησα με το αριστερο ματι πρησμενο
εφτιαξα κεικ σοκολατας για τεταρτη φορα μεσα σε μια βδομαδα
πιο πετυχημενο απο τα υπολοιπα
προχτες ξυπνησα με νευροκαβαλικεμα
αλλα σημερα ειμαι πολυ καλυτερα
εν αναμονη.
Δευτέρα 20 Αυγούστου 2012
και που γυρισα τι καταλαβα?
εφυγα απο το χαος για μια βδομαδα, αλλα το χαος με περιμενε.
νιωθω καλυτερα σε γενικες γραμμες
ας πουμε, δεν εχω πια αυτα τα επιθετικα νευρα.
σκεφτομαι καμια φορα τι εγινε και μου αναβουν τα λαμπακια
αλλα ξερεις τι, εχω συμφιλιωθει πλεον με την ιδεα οτι εσυ φταις για ολα
και γω σε τιποτα.
γιατι φυσικα εγω ειμαι απλα γαματη.
ειχα δυο προτασεις γαμου μεσα σε μια βδομαδα
τι σκατα, καποιο ατου κρυμμενο θα το εχω.
περιμενω πως και πως μια βραδια με τσιπουρα και θαναση παπακωνσταντινου
και μεγαλη παρεα και μια ρομαντικη αγαπη να μου λεει βρες τροπο να
καθυστερησουμε τη νυχτα