Ολα στον τοπο τους

Που έχω ενα ζευγάρι αυτιά να με ακούν
κι ενα ζευγάρι ματια να με κοιτάνε

Που το μυαλό μου γιατρεύτηκε απο την κράμπα
και η καρδιά μου ξαναβρήκε τους ρυθμούς της

Που ο αυγουστος απέκτησε νόημα εδω και εναν χρόνο
και μπορω μια φορα το χρονο να γινομαι ενα με το χωμα
να το ερωτευομαι κι ας με βασανιζει

Που εχω ανθρωπους που αντεχουν να με ακουνε
να μου δειχνουν μια νεα προοπτικη
και να πηγαινουν τη σκεψη μου ενα βημα παραπερα

Που οσοι με κουρασαν εμειναν πισω
και οσοι αξιζουν ειναι ακομη εδω

Και που στην τελικη,
καποιος μου γνωρισε εναν καλα κρυμμενο θησαυρο
και την τριτη το βραδυ θα εκπληρωθει το μουσικο μου απωθημένο