....ενάντια στην κατάθλιψη

εργοστάσιο παραγωγής

προλεταριακού

αβαν-γκαρντ

ρεαλισμού

Και οταν ο ρεαλισμός αυτός, που συμβαίνει σε πραγματικό χρόνο, είναι τέτοιος -και ακόμη καλύτερος- πως να κατηγορήσεις την συντρόφισσα σου που έκατσε μέσα να διαβάσει, αντι να βγει στην ζοφερή πραγματικότητα του έξω κόσμου?

Κι οταν ακομη και το αδειο δωματιο αποπνεει ζωτικότητα, που υπηρξε και θα υπαρχει ακομη οταν θα εχεις φυγει, πως να συνεχισεις να εχεις τα ιδια μυαλά με πριν?

Αφου ηδη κολλησες το μικρόβιο, ο εγκεφαλος σου σιγοψήνεται σε χαμηλή θερμοκρασία, και τα δέκατα παρεμβαίνουν σε καθε λογικη διεργασία, ανανεώνοντας καθε φορα την προοπτική των γεγονότων, δημιουργώντας σχεδον μηδενιστικές τάσεις στο σώμα της συνέλευσης που καθε αλλο παρα απαισιοδοξες ειναι..