Αμφίσημα

Σου έχω πεί πόσο πολύ σιχαίνομαι τα μισο-τελειωμένα πράγματα?

Άλλο τόσο σιχαίνομαι και τα αμφίσημα-όχι αυτά που κρύβουν νοήματα σε πολλαπλά επίπεδα, αυτα τα λατρεύω...- αλλά αυτά που σημαίνουν ταυτόχρονα δύο διαφορετικά πράγματα.
Παρε για παράδειγμα αυτή την κατάσταση, που σε μια συνομιλία λες τα ίδια πράγματα με κάποιον άλλον, μόνο που εννοείτε κάτι εντελώς διαφορετικό.

Εκνευριστικό.

Χάνεις σιγα σιγα τα κοινά σας σημεία, και λές όχι ρε πούστη μου, όχι πάλι οι γαμημένες οι συμπτώσεις, γιατί θα πάρει και λίγο χρόνο να καταλάβεις περι τίνος πρόκειται, κι έτσι απλά-σαν να πέρασε ένα σφουγγάρι πανω σε μαυροπίνακα- χάνεται και η εμπιστοσύνη αναμεσά σας.

Πως λοιπόν να συνεχίσω να προσπαθώ να επικοινωνήσω?Οι σταθερές μου έχουν καταρριφθεί, ξέρω ότι μπορεί να ακούγονται οι ίδιες λέξεις, αλλά η οπτική γωνία για τα πράγματα είναι τόσο διαφορετική και σχεδόν ενοχλητική. Καλές οι πληροφορίες, δε λέω, αλλά η επικοινωνία ειναι κάτι παραπάνω απο την απλή ανταλλαγή τους, η επικοινωνία θέλει και την κατανόηση τους.

Καταλήγουμε λοιπόν στο συμπέρασμα, ότι είμαστε διαφορετικοί άνθρωποι και το ξέρουμε, ότι οι επιθυμίες μας δεν συμπίπτουν, ότι στην τελική βαδίζουμε σε δύο διαφορετικούς δρόμους και σε διαφορετικές κατευθύνσεις, που απλά έτυχε να μπούνε δίπλα-δίπλα για ένα μικρό και πολυ όμορφο χρονικό διάστημα.


Και για να μην χαλάμε τις καρδιές μας, η συναισθηματική μου μνήμη είναι καλώς ή κακώς ακόμη ζωντανή, και ό,τι υποσχέθηκα δεν ξεχνιέται.

εκεί που εγώ βλέπω να γράφει πρωτοπόρος στις πτώσεις

εσυ βλέπεις πιονέρος στους καταρράχτες

και η αληθεια είναι pioneer to the falls