Μεταμεσονύχτια συνειρμική γραφή (απντειτ)

Πλησιάζει η απολογιστική*.

βλεπε εδώ

*εδώ μιλαμε πλεον για απολογισμό

Και την παλεψα με ταινιοθεραπεια (ακα ειδα απειρες ταινιες, για να μην σκεφτομαι) εφαγα απειρα γλυκα,εκανα ενα ασχημο μεθυσι, επεσα με τα μουτρα στα βιβλια της σχολης, (ξανα)ανακάλυψα τον bowie, αλλα πανω απο ολα ειμαι ευγνωμων (κλισε φραση αλλα anyway..) για οσα εμαθα. Διαλυθηκα και επανασυντεθηκα σε νεες βασεις, ειδα τον εαυτο μου σε καθρεφτη και ητανε πολυ ομορφος αν και λιγο νευρικος και αδεξιος.Μηπως τελικα δεν εψαχνα τιποτα παραπανω απο αυτο?Απο το να δω τον εαυτο μου μεσα απο τα ματια καποιου αλλου?Οπως και να χει εμενα σε καλο μου βγηκε, κι ας μην με πηγε εκει που ηθελα εξαρχης.Ελαβα απειρες πληροφοριες και εδωσα αλλες τοσες.
Και δεν μπορω να σκεφτω μια πιο καταλληλη στιγμη εκτος απο αυτη εδω τωρα, για να περασει ο επομενος, που θα διαλυσει την εικονα μου σε πιξελ και μετα θα με βοηθησει να ξαναφτιαξω το παζλ.Πιστευω 8 μηνες, ενα σκισιμο απο μαχαιρι και μια αρκετα δυσνοητη συμπεριφορα, ειναι αρκετα για να αφησεις καποιον στην ησυχια του, n'est-ce pas?