Να σταματησω να αυτοπεριοριζομαι στο καλουπι μου
-Αν η ζωη ειναι μια τεραστια σκαλα, εχω φτασει σε ενα πλατυσκαλο και περιμενω
Και οταν κοιταω πισω μου και δεν βλεπω απο που ηρθα-
Να θυμαμαι οτι με πονεσε και οτι με ευχαριστησε
Να χτυπησω πανω στο μπρατσο μου τη φραση soulmates never die
οχι επειδη το ειπε καποιο συγκροτημα
ουτε επειδη το ηθελα απο το λυκειο και οι γονεις ουτε να ακουσουνε
αλλα γιατι αυτη τη γαμημενη η φρασουλα
θελω να την θυμαμαι οταν ποναω
Να χτυπησω αυτη τη φρασουλα, μονο και μονο επειδη παντα την ηθελα
και επειδη οταν τελειωσε (?) η γονικη καταστολη
ανελαβα το ρολο της εγω, με ιδιο ή και χειρότερο τροπο
Να ξεπερασω τον μιμητισμο της γονικης καταστολης
Να δαγκωσω τις ανασφαλειες μου
Κι αφου τις μασησω να τις φτυσω με οση δυναμη μπορω
πανω στα μουτρα της κοινωνιας του θεαματος
Επειδη με καταστρεψανε απειρες φορες
Επειδη με καταστρεψανε απειρες φορες
Να κανω βαρελακι πανω σε αμμολοφους
Να μη με νοιαζει
Να σταματησω τον αυτοπεριορισμο
και την αυτοκαταστολη
Να τρελαθω και να τρελανω
Επεσα και με εριξαν
Χτυπηθηκα και με χτυπησαν
Εσπασα και με εσπασαν
Περασαν νταλικες και με παρασυρανε
Με σπασανε σε εκατομμυρια κομματια
επανασυντεθηκα και με επανασυνθεσαν
Με ξαναδιαλυσαν και ξαναδιαλυθηκα
Ξαναφτιαχτηκα και με ξαναχαλασαν
Κι απο ολη αυτη τη διαδικασια
καταλαβα οτι κρυβω μια δυναμη που δεν την ηξερα
οτι αφου μπορω να την παλεψω τωρα φαντασου για μετα
Θελω στην τελικη να τρελαθω απο μονη μου, πριν με τρελανετε εσεις.
Μη ξεχνάς,όταν έφτασε η δύσκολη ώρα τι έκαναν οι δύο υποφαινόμενες,το πέρασες το πλάτύσκαλο το ξέχασες??
ΑπάντησηΔιαγραφήΑπό 'μένα που σε ξέρω πιο πολύ απ'τον/την καθένα/μια, έχεις respect για όσα πέρασες,για όσα υπομένεις αλλά τον χειρότερο εχθρό σου ακόμη τον περιθάλπτεις και δεν είναι άλλος απ'αυτόν που περιγράφεις ως αυτοκαταστολή.
Υ.Γ. πάμε να μείνουμε πάνω!!
παντα οποτε κανω εναν απολογισμο και σκεφτομαι ποσα εκανα και τι μου προκαλεσαν, ποσα ακομα θα μπορουσα να ειχα κανει και τι ακομα θα γινοταν λεω οτι πρεπει να σταματησω να δισταζω...
ΑπάντησηΔιαγραφήκαι μετα παλι τα ιδια, δειλια, δειλια, δειλια...
*ΜΠΡΑΒΟ ΣΟΥ!
oulmates never die.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕίχα σκεφτεί και γω να την χτυπήσω αλλά ποτέ δεν το έκανα.
Η αυτοκαταστολή όπως λες είναι και σε μένα πολύ εμφανής. Ο,τι με κρατάει πίσω, το' χω δημιουργήσει εγώ στον εαυτό μου, είμαι πολύ σίγουρη πλέον.
Τρέλανε τους όλους από μένα! :)
θα την παλεψω κι αλλο ακομη καλε μου γκανταλφ, γιατι ετσι θελω να γινει.
ΑπάντησηΔιαγραφήμην δισταζεις Μπουκλα, κριμα ειναι...Ισχυει γενικα, οτι μπορουμε να κανουμε τα παντα.Απλα δεν το ξερουμε τις περισσοτερες φορες.
εγω λεω D να τους τρελανουμε ολοι μαζι ;)
οποτε πλεον ξερεις πως ο χρονος ειναι βηματικος...
ΑπάντησηΔιαγραφήπαντα το ηξερα αυτο, και δυστυχως τα βηματα μου ηταν συνηθως πιο αβεβαια απο του υπολοιπου κοσμου
ΑπάντησηΔιαγραφήτρελάσου! :Ρ
ΑπάντησηΔιαγραφή