Πλησιάζει η απολογιστική*.
Οχι, δεν εχω να διηγηθώ τίποτα σπουδαίο.
Εκτός απο το οτι δέχομαι το όχι για απάντηση-είμαστε με την αυτοδιάθεση, λεμε.
Και το ότι πιστεύω στις σπείρες, οι οποίες ενέχουν τόσο την έννοια της κυκλικής εναλλαγής, όσο και της προόδου.
Ετσι δεν είναι?
Ήδη απο την κυκλοθυμια ορμώμενη, ενα διαρκες τρενακι του λουνα παρκ, που εχει καταντησει κουραστικο πλεον, μια στα πανω του μια στα κατω του, και καθε φορα τα κατω του ειναι χειροτερα απο καθε αλλη φορα (προοδος) και επαναλαμβανονται σε ορισμενο χρονο (κυκλικη εναλλαγη). Καθε φορα λεμε οτι ο πατος δεν εχει αλλο, κι ομως καθε φορα βγαζουμε ψευτες τους ιδιους μας τους εαυτους, εννοειται πως υπαρχουν και χειροτερα-τα οποια απλα περιμενουμε να ρθουν.
Και τα καλα?
Τα καλα κρατανε παντα πιο λιγο, κι εμενα τα καλα μου τα χρωστανε ακομη.Ισως τελικα να μην ειμαι της οργανωσης και του σχεδιασμου, ισως τα πλανα να μην μου ταιριαζουν τοσο οσο θα ηθελα, ισως ειμαι πιο οτι να ναι απο τον οποιονδηποτε αλλο.Και ισως να καταπιεζομαι, και να αυτοπεριοριζομαι, να νιωθω στο φουλ οτιδηποτε αρνητικο και να μην νιωθω με τιποτα το οτιδηποτε θετικο, απο φοβο κι αυτο που ξερω οτι θα φυγει.
Σκατα.Μια ζωη σκατα.
Εκει που λες, που θα παει, μια δυο μαλακιες τις εκανα κ εμαθα, μια δυο ατυχιες τις ειχα, ε τριτη δεν θα κανω,κι ομως την κανεις και την τριτη και την τεταρτη και παει λεγοντας, και δεν σταματαει ποτε αυτη η συγκεκριμενη σπειρα, η αλληλουχια δυσαρεστων γεγονοτων, γαμω την γκαντεμια μου γαμω.Τις χειροτερες μαλακιες τις κανουμε σ'αυτους που μας κανουν να χαμογελαμε περισσοτερο-ειναι παρατηρημενο-και τιποτα δεν με αρρωσταινει οσο αυτο*.Με εχει διαλυσει, με λιγα λογια.
Κι ετσι απλα, μια επιθυμια για συντροφικοτητα αντικατασταθηκε απο ενα δεν πειραζει -Δεν πειραζει, σπειρες ειναι αυτα, καπου καποτε θα ξαναγυρισει και η επιθυμια, θα ξαναστηθει το ιδιο σκηνικο -θα βρω αλλον θιασο και αλλο συμπρωταγωνιστη-, μονο που τωρα θα θυμηθω να κανω και καποιες αλλαγες στο σεναριο.Ελπιζω μονο να γινει συντομα, γιατι οι ευκαιριες ειναι σπανιες και ο χρονος εγινε πολυτιμος.
*απολογιστικη, με την εννοια της απολογιας μαλλον,παρα του απολογισμου
*σ'αυτους που δεν κορόιδεψαν την ειλικρίνεια μας, σ'αυτούς που εμπιστευθήκαμε, σ'αυτούς που νοιαζόμαστε πιο πολυ απο τον οποιονδήποτε αλλο.επρεπε να τα βαλω κι αυτα εξαρχης.
Οχι, δεν εχω να διηγηθώ τίποτα σπουδαίο.
Εκτός απο το οτι δέχομαι το όχι για απάντηση-είμαστε με την αυτοδιάθεση, λεμε.
Και το ότι πιστεύω στις σπείρες, οι οποίες ενέχουν τόσο την έννοια της κυκλικής εναλλαγής, όσο και της προόδου.
Ετσι δεν είναι?
Ήδη απο την κυκλοθυμια ορμώμενη, ενα διαρκες τρενακι του λουνα παρκ, που εχει καταντησει κουραστικο πλεον, μια στα πανω του μια στα κατω του, και καθε φορα τα κατω του ειναι χειροτερα απο καθε αλλη φορα (προοδος) και επαναλαμβανονται σε ορισμενο χρονο (κυκλικη εναλλαγη). Καθε φορα λεμε οτι ο πατος δεν εχει αλλο, κι ομως καθε φορα βγαζουμε ψευτες τους ιδιους μας τους εαυτους, εννοειται πως υπαρχουν και χειροτερα-τα οποια απλα περιμενουμε να ρθουν.
Και τα καλα?
Τα καλα κρατανε παντα πιο λιγο, κι εμενα τα καλα μου τα χρωστανε ακομη.Ισως τελικα να μην ειμαι της οργανωσης και του σχεδιασμου, ισως τα πλανα να μην μου ταιριαζουν τοσο οσο θα ηθελα, ισως ειμαι πιο οτι να ναι απο τον οποιονδηποτε αλλο.Και ισως να καταπιεζομαι, και να αυτοπεριοριζομαι, να νιωθω στο φουλ οτιδηποτε αρνητικο και να μην νιωθω με τιποτα το οτιδηποτε θετικο, απο φοβο κι αυτο που ξερω οτι θα φυγει.
Σκατα.Μια ζωη σκατα.
Εκει που λες, που θα παει, μια δυο μαλακιες τις εκανα κ εμαθα, μια δυο ατυχιες τις ειχα, ε τριτη δεν θα κανω,κι ομως την κανεις και την τριτη και την τεταρτη και παει λεγοντας, και δεν σταματαει ποτε αυτη η συγκεκριμενη σπειρα, η αλληλουχια δυσαρεστων γεγονοτων, γαμω την γκαντεμια μου γαμω.Τις χειροτερες μαλακιες τις κανουμε σ'αυτους που μας κανουν να χαμογελαμε περισσοτερο-ειναι παρατηρημενο-και τιποτα δεν με αρρωσταινει οσο αυτο*.Με εχει διαλυσει, με λιγα λογια.
Κι ετσι απλα, μια επιθυμια για συντροφικοτητα αντικατασταθηκε απο ενα δεν πειραζει -Δεν πειραζει, σπειρες ειναι αυτα, καπου καποτε θα ξαναγυρισει και η επιθυμια, θα ξαναστηθει το ιδιο σκηνικο -θα βρω αλλον θιασο και αλλο συμπρωταγωνιστη-, μονο που τωρα θα θυμηθω να κανω και καποιες αλλαγες στο σεναριο.Ελπιζω μονο να γινει συντομα, γιατι οι ευκαιριες ειναι σπανιες και ο χρονος εγινε πολυτιμος.
*απολογιστικη, με την εννοια της απολογιας μαλλον,παρα του απολογισμου
*σ'αυτους που δεν κορόιδεψαν την ειλικρίνεια μας, σ'αυτούς που εμπιστευθήκαμε, σ'αυτούς που νοιαζόμαστε πιο πολυ απο τον οποιονδήποτε αλλο.επρεπε να τα βαλω κι αυτα εξαρχης.
Αυτό είναι η ζωή τελικά αγαπητή Dani.. Μια διαρκής προσπάθεια για να πετύχεις το καλύτερο σενάριο. Το λάθος που κάνουμε είναι αυτό που έκανε κι ο φίλτατος (?) Χατζηγιάννης στους Τίτλους του τέλους.. "Εγώ για σένα έπαιξα"..
ΑπάντησηΔιαγραφήΌοοοχι.. πρέπει κάθε φορά να παίζουμε μόνο για τον εαυτό μας..
Καλημέρες!
χμμ...ολοι μου λενε οτι ηρθε η ωρα να κοιταξω την παρτη μου...και γω που νομιζα οτι ο κοσμος θα ητανε καλυτερος αν ειμασταν ολοι ενα κομματακι λιγοτερο εγωιστες.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλημερα και σε σενα :)